Minsang nilibot ko ang Pilipinas

Ewan ko kung bakit pero bigla ko na lang naisipang buklatin ang aking mga lumang gamit ko noong college pa ako. Natuwa ako ng makita ko ang ilan sa mga sinulat ko noong panahong ako pa ay nag-aaral.

Nakagawian ko noong maglakad mula Intramuros hanggang Luneta tuwing gabi bago ako umuwi pagkatapos ng klase. Isang gabi, naupo ako sa gilid ng “Relief Map of the Philippines” at sumulat ng isa tula tungkol sa mga nakita ko nang gabing iyon. Naririto ang tulang sinulat ko humigit-kumulang apat na taon na ang nakakaraan.

 

 

“Minsang nilibot ko ang buong Pilipinas”

 

Isang gabi ako’y walang magawa,

Waring naiinip sa tadhana,

Paglalakbay ay naisipan;

Libutin malawak na kapuluan

 

Ako ay nagsimula sa Timog Kanluran,

Dalawang babae aking namasdan;

Mga nakaupo sa sementong upuan

Suot nila’y maaiksi

Damit nila’y puro hapit,

Animo’y tela pinagkait

 

Nagpatuloy asko sa Silangan,

Doon isang babae ang namataan;

Siya’y nilapitan ng dalawang kalalakihan,

Agad niyang inakbayan

At siya’y hinawakan sa baywang

 

Lumiko ako pahilaga,

At doon ko napansin,

Isanag lalaking dayuhan;

Nakasandal sa bakod ng kapuluan.

Kausap niya’y dalawang kababaihan,

Sila’y pawang naglalambingan

 

Sa banda roon may nakahigang lalaki,

Sa malamig na semento nahihimbing.

Suot niya’y damit na dungisin,

Buhok magulo, hindi nasusuklay;

Malawak na parke ang kanyang bahay

 

Narating ko ang dulong Hilaga,

Doon may babae’t lalaki nagyayakapan,

Di nila pinapansin;

Maraming matang nakatingin

 

Tinungo ko ang Hilagang-kanluran,

Apat na kabataang wala pa sa gulang,

Masayang nagkukuwentuhan;

Isang yosi pinagpapasapasahan

 

Ako ay tumigil

Tumingin sa kapaligiran

Aking namasdan

Tuyot ang paligid

Ng nababakurang kapuluan

 

Nang ako ay bumalik

Sa dating kinatatayuan,

Naroon pa rin ang dalawang kababaihan

Na una kong namataan,

Nag-aayos ng mukha sa muting salamin

Sa tanglaw ng karampot na liwanag sa dilim

 

Maya-maya pa sila’y tumayo;

Sa nakatigil na kotse sila ay lumapit,

Ilang sandali at sila’y bumalik;

“Bakla pala ang hanap”, aking narinig

 

Isang gabing nilibot ko ang Pilipinas,

Kaydami ng aking nasaksihan,

Samu’t saring tao ang namasdan;

At dito ko napatunayan

Sa panahon ng tagtuyot at kahirapan,

Patalim talagang nahahawakan

Advertisements